Category Archives: Gedichten

  • Gedicht over Groningen

                          “Zittend in deze mooie stad, man o man dat is toch wat. Genieten van de gebouwen, stenen en de bomen, langzaam in mijn dromen en toch blijf ik er altijd komen. Van jongs af aan kom ik er graag, Groningen-stad voelt als een warme Lees meer >

    Geen reacties
  • De Weg

                          “De rit is niet lang en voor een file ben ik niet bang Rijden over het asfalt is iets dat me bevalt Nee niet te lang hoor want ik moet natuurlijk wel door Denken aan alles en niets liever met de auto dan met Lees meer >

    Geen reacties
  • Gedicht uit het leven

                          “jaren wachten op de terugkeer van het kwartje van Kok maar ook hiertegen maakte ik geen amok uiteindelijk zijn we wederom de bok of de geit maar op de een of andere manier staat u bij mij in het krijt het kwartje van kok Lees meer >

    Geen reacties
  • De wereld is bijzonder

                          “De wereld is bijzonder, fier overeind of kopje onder Een groot feest of veel gedonder, zak je door het ijs of spring je op een vlonder? De wereld is raar, maak je dromen waar, sta voor een ander klaar. Een mooie wereld dat is Lees meer >

    Geen reacties
  • Het Achterland voorbij

                          “Het water stroomt, bijna achteloos, over de rimpels van mijn ruwe huid. Als een rivier door het achterland, waar jij, eindeloos zwervend, op me wacht. Waar we samen, jij de handen stevig in de zakken, slenterend het zandpad over gaan. Waar de keuken warmte Lees meer >

    Geen reacties
  • Rode Laarzen

                          “Rode laarzen in het natte gras. Stampend van plezier. Avontuur en waterkant. Het gras dat zienderogen groeit. Blonde krullen in het groene gras. Rode laarzen in de zon. Verwonderd en verbaasd. Vallen de vogels door de lucht. Rode laarzen langs de waterkant. Blote voeten Lees meer >

    Geen reacties
  • Belofte

                          “Je lach verwart mijn lippen. En op de gulden middenweg, raak ik elke richting kwijt. Dwalend naar de juiste vorm Oneindig stoer, melancholiek Onkwetsbaar, kwetsbaar klein. In alle woorden die mezelf, maar ook een ander kunnen zijn. Je blik verleidt, verwart De woorden liggen Lees meer >

    1 Reactie
  • Gedicht – De eik

                          “Ik ken een eik Statig, alleen in een veld Kleuren voor tien Takken voor honderd Elke zonsondergang maakt hij zich groot Zelfs een beeld zo magisch en vredig is aan geweld onderhevig Een gekapte tak einde aan een levensader Een brand woedt verminkte huid Lees meer >

    Geen reacties
  • Licht door de gordijnen

                          “Het zachte licht door de gordijnen. Het starten van de dag. Geleund tegen dat, wat gister was, brengt de geur van verse koffie, de zintuigen tot leven. Dwalend in vandaag wordt de wereld, langzaam weer van mij. En op de gloed van dat, wat Lees meer >

    Geen reacties
  • Gedicht – Altijd mensen

                          “Ik ben gewend Aan altijd mensen Om me heen Aan altijd stemmen Op me inpratend Aan altijd vriendinnen Om mee te lachen Maar nu Zijn de stemmen gedempt Om me heen is niets dan stilte En als er niemand meer is Als niemand meer Lees meer >

    Geen reacties